Zen en de Kunst van het luisteren

Is het mogelijk om in een andere zijns-toestand te komen door te zingen? Veel mensen roepen het, maar ik denk niet dat we het over hetzelfde hebben. “Je zingt je vrij” “stembevrijding” “zingen is zijn” en dat soort uitspraken hoor ik vaak. Wat dit voor veel mensen betekent is dat zij leren om eindelijk te durven zingen, waarmee zij een gevoel van “er mogen zijn” krijgen, waarmee zij zich eindelijk kunnen uiten en dit brengt een bepaalde vrijheid. Je durft, je gaat los, je zingt!
De toestand die ik bedoel is een andere.
Je gaat niet alleen los en je durft niet alleen, de klank die je voortbrengt doet via onze oren, en niet zomaar via onze oren, iets met het zenuwstelsel en brengt ons in een toestand van rust en ruimte. Van grenzeloos worden en toch niet zweverig. Van totale rust, en toch alert-zijn. Van in verbinding zijn met ons wezen zonder afgesloten te zijn van de buitenwereld, onze binnen- en buitenwereld bij elkaar…
Maar hoe dan? Hoe kan zoiets?
Leer het geheim van de zintuigen kennen. Ze werken voor ons en als we ze volgen, komen we bij wonderlijke fenomenen. Je zult misschien zeggen: “Ik gebruik mijn zintuigen altijd al, ik hoor, ik proef, ik ruik, ik zie, ik voel, waar heb je het over ?” Meestal gebruiken we onze zintuigen om aan iets te kunnen refereren of om iets te kunnen beoordelen. We ondergaan geluid niet zo zeer, ons oordeel is zo snel, dat we het ondergaan gepasseerd zijn. En zelfs als we genieten van dat heerlijke eten, zijn we zo snel met ons oordeel dat we het genieten op dat moment al weer vergeten zijn. Ook hebben de zintuigen een grote rol in het oproepen van emoties. We horen muziek en we komen in een bepaalde stemming, we ruiken iets en zijn terug in onze kindertijd.
Ook hier bedoel ik iets anders met het volgen van de zintuigen.
Als we onze eigen stem als voorbeeld nemen. We maken een klank zonder voorbedachte rade, zonder esthetisch uitgangspunt en op het moment dat we gewaarworden dat deze klank steeds meer diepte krijgt of van een kwaliteit is dat met sprankelen, bruisen of levendigheid vergeleken kan worden, doet dit iets met een bepaalde hoofdzenuw in onze hersenen. De Nervus Vagus welteverstaan. Deze wordt actiever en hierdoor komen we in een andere toestand. De spieren in ons stemapparaat, verbonden met deze zenuw gaan zich anders gedragen en we beginnen makkelijker en vrijer te zingen. De klank wordt hierdoor nog weer dieper, helderder en beweeglijker en dit maakt de Nervus Vagus nog actiever en zo gaat het eindeloos door. Het lijkt of we zweven, alsof we moeiteloos rechtop staan, ons geluid nemen we in ons hele lijf waar en tegelijkertijd vol buiten ons. Deze toestand en de bijbehorende klank is engelachtig, groots en krachtig tegelijk te noemen. De uitvoerder ervaart het en de toehoorder ervaart het. Magie.
cropped-img_8569.jpg
En wat nog mooier is, deze ervaringen doen logischerwijs iets met ons als mens. Als we dit aandachtig luisteren en waarnemen ontwikkelen, gaan we anders om met onszelf, met elkaar, met onze kinderen. Er komt ruimte in ons zijn en een enorme creativiteit. We worden flexibeler, zachter, vindingrijker en dat allemaal door ons vermogen om te leren vertrouwen op de zintuigen en hun functie te leren uitbreiden.
IMG_8401
Advertenties
Standaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s